Wonderlijke tijden. Verstoring van de bestaande orde. Wat voor jou belangrijk is wordt bedreigd – en je zoekt steun, houvast, geborgenheid. Je behoefte aan zekerheid groeit, maar waar vind je die nog? De werkelijkheid schreeuwt je toe: ’Je bent op jezelf aangewezen!’ Ben je dus alleen? Nee! Want we zijn hier samen. Niemand is alleen. En we hebben elkaar nodig. Meer dan ooit. Deze tijd vraagt om tevoorschijn komen. Laten zien wie je bent. Je niet meer verschuilen maar meedoen. Inbrengen wat jij kunt bijdragen – door te doen waar jíj blij van wordt. En je door niets of niemand meer bang laten maken. Wanneer je de moed kunt opbrengen om voluit te leven – recht uit je hart, en geholpen door je hoofd – ben je minder alleen dan je denkt. Dan kun je steun, houvast en geborgenheid ervaren. Bij jezelf, en bij de ander. En dan heb je ook wat te geven – dan geef je wie jij in wezen bent.

woensdag, oktober 30, 2013

Geluk is leren accepteren dat dit jouw leven is. Ervaren hoe rijk je bent.



Dit is jouw leven. Jij kunt er iets van maken. Niemand anders. Laat tot je doordringen dat je ademt, vanzelf. Dat je leeft. Zet op een rij wat je allemaal hebt, waarover je kunt beschikken. Weet dat je kunt doen wat je wilt. Misschien doe je het niet, maar het zou kunnen. Zet dan op een rij wat je echt zou willen, maar waarvan je denkt dat het niet kan. Ga met dat lijstje naar iemand die je vertrouwt. Bijvoorbeeld een oud en wijs mens, of juist een fris en jong iemand. Leg het voor. Luister, en maak geen bezwaren. Kijk of er in jezelf ruimte ontstaat. Ruimte waarin je je vrijer voelt – om te doen wat goed voor je is. Misschien blijkt je leven  meer de moeite waard dan je dacht. Misschien is er meer ruimte en vrijheid dan je vermoedde. En misschien is het ook veel rijker dan je in de gaten had. Alleen al omdat er mensen zijn die je graag willen helpen. Als jij je er voor open stelt, vragen stelt en luistert.

maandag, oktober 28, 2013

Wat is het ergste wat je kan gebeuren? En, is het al gebeurd?



‘De mens lijdt het meest door het lijden dat hij vreest.’ Nog altijd even waar. We houden onszelf tegen omdat we bang zijn voor wat er zou kunnen gebeuren. Meestal heel irrationeel. En het maakt niet uit dat je dat weet. Want je bent er niet minder bang door. Wat dan nog kan helpen is overdrijven. Bedenk wat er in het ergste geval kan gebeuren. Helemaal over de top. Dan kun je er misschien om lachen. Want je voelt wel aan, dit gaat niet gebeuren. Zo erg kan het niet worden. Stel je daarna voor wat er ondertussen óók zou kunnen gebeuren. Wanneer wat je graag wilt wél zou lukken. Dan is er weer ruimte om te beseffen wat je kunt worden als je je minder zorgen maakt: gelukkiger.

zaterdag, oktober 26, 2013

Je kunt liefde zoeken. Je kunt ook een liefdevol mens zijn. Dan zoekt de liefde jou.


Liefde is een zegen. Tot je er achteraan gaat. Als liefde moet. Als je wilt dat een ander daarvoor zorgt. Als je er een ander voor nodig hebt. Een ander die van jou houdt. En andersom, jij een ander om van te houden. De ander als object van jouw liefde. Wat ook kan is je liefde ontkoppelen van een ander. Liefde zonder een ander. Dan blijft er over maar een over. Jijzelf. Liefde voor jezelf. Zo zijn de meesten van ons niet grootgebracht. Liefde voel je voor een ander. Sommigen zijn zelfs grootgebracht met de ander voorop: ‘Eerst aan een ander denken.’ Met als ongewild effect dat je jezelf vergeet. Met alle gevolgen van dien: niet goed voor jezelf kunnen zorgen, geen grenzen kunnen stellen, niet goed voor jezelf kunnen opkomen. De doorgang is liefde voor jezelf  voelen. Houden van jezelf. Makkelijker gezegd dan gedaan. Zeker als je het nooit geleerd hebt. Maar het kan wel. Het begint met jezelf onder ogen zien. Je blinde vlekken opsporen. Opruimen en schoonmaken. En dat is hard werken. Lange dagen, zware nachten. Maar de opbrengst is groot. Want je wordt er vanzelf een liefdevoller mens van. Een mens die geen liefde zoekt, die niet achter liefde aan zit, die niet naar liefde smacht. Iemand die genoeg heeft aan zichzelf. En je zult iets merken. Dan komt de liefde naar je toe. Kijk maar om je heen, je kent ze misschien wel. Liefdevolle mensen zijn aantrekkelijk, want ze hoeven niets. Ze hebben wat te geven, precies wat de wereld nodig heeft. Liefde.

donderdag, oktober 24, 2013

Bedank iedereen die jou helpt. En je tot nu toe geholpen heeft.


 Ga in gedachten eens na wie je allemaal helpt. Als je zin hebt, maak er een lijst van. Bedank die mensen. Niet formeel, niet gewichtig, maar als je hen toevallig ziet en spreekt. Mensen die je niet meer ziet of spreekt kun je een keer bellen of mailen. Gewoon om hen te laten weten dat jij weet dat zij je geholpen hebben. Dat doet hen goed, en jou ook. En als je twijfelt, bedenk hoe het zou zijn als jij zou horen: ‘Bedankt, je hebt me geholpen!’ Geef dat ook aan een ander. En voel hoe goed het je zelf doet.

vrijdag, oktober 18, 2013

Boze gedachten maken je geen leuker mens. Integendeel.


Boze mensen, wat moet je ermee. Maar de wereld loopt er vol mee. En zelf draag je ook je steentje bij aan de collectieve boosheid. Het begint vaak met je niet gezien of gehoord voelen. Of je niet vertrouwd voelen, niet serieus genomen, niet erkend. Begrijpelijk dat je daar boos over bent. Maar boze gedachten gaan niets oplossen. Integendeel. Ze kunnen je probleem nog vergroten. Want de mensen om je heen ‘lezen’ je boze gedachten. Ze weten misschien nog wel beter dan jij dat je boos bent. Waardoor ze je misschien niet willen horen of zien. Of je niet vertrouwen, niet serieus nemen of niet erkennen. Wat bij jou weer oproept: ‘Zie je wel!’ Dan zit je in een cirkel waar je nauwelijks meer uitkomt. Tot je begrijpt wat je zelf oproept en creëert: je boze gedachten worden self fulfilling prophecies. En ze roepen bij anderen ook boze gedachten op. Dan is het eind zoek. Je kunt eruit komen. Door je bewust te worden van je boze gedachten. En je af te vragen: Wil ik zo boos zijn? Wil ik deze gedachten wel hebben? 

woensdag, oktober 16, 2013

Wie van zichzelf houdt heeft met niemand gedoe.


Van jezelf houden. Wat is dat eigenlijk? Kan dat wel? Houden doe je toch van een ander? Er is toch iets of iemand nodig waarvan je houdt? Daar zit de doorgang. Jezelf kunnen ervaren als iets anders dan jij. Jij die dit nu leest bijvoorbeeld. Wat helpt is van jezelf twee woorden maken. Je zelf. Jouw zelf. Het zelf van jou. Dan heb je een zelf. Dat zelf is wat anders is dan jij. Je kunt dat zelf ervaren als je kern. Dat zelf is degene die jij, diep van binnen, in wezen bent. Dan kun jij je verhouden tot dat zelf. Je kunt het ook een hoofdletter geven, je Zelf. Dat maakt het je makkelijker om te onderscheiden tussen je dagelijkse ik en je grotere zelf. Jij en je Zelf. Die twee kunnen van elkaar houden. Jij kunt houden van wie je diep van binnen, in wezen bent – degene die jij belichaamt. En je weet hoe groot je in wezen bent, en je vermoedt waartoe je op je best in staat bent. Andersom kan jouw wezen houden van degene die het bewoont en bezielt – jouw dagelijkse ik. Dan heb je een relatie met jezelf. Beter, dan heb jij een relatie met je Zelf. En jouw Zelf heeft een relatie met jou. Dan kun je zomaar horen: ‘Dag lieverd, ik hou van jou!’ ‘Wie zegt dat nou?’ vraag je je eerst nog af. Tot je begrijpt, dat ben ik zelf! Dat is mijn Zelf dat ik daar hoor. Mijn Zelf houdt van mij, en ik houd van mijn Zelf. Een mooi stel. En je krijgt een kadootje. Het gedoe met anderen wordt met de dag minder. Want je hebt geen anderen meer nodig om te horen: ‘Ik hou van jou’. En van de weeromstuit ga je merken dat anderen van jou houden. Want iemand die van zichzelf houdt is om van te houden. Want als je van jezelf houdt houd je vanzelf van anderen. Sterker nog, aan de liefde die jij ontvangt kun je afmeten hoeveel liefde je geeft aan jezelf, en – vanzelf –aan anderen. ‘And in the end, the love you take, is equal to the love you make.’ The Beatles zongen het al. 

maandag, oktober 14, 2013

Spijt krijg je vooral van wat je niet gedaan hebt


Ga eens na waar je spijt van hebt. En onderscheid het van schaamte en schuld. Schaamte is je schuldig voelen als je iets fout gedaan hebt. Spijt kun je ook voelen als je iets niet gedaan hebt. Iets waarvan je later zegt: ‘Had ik dat toen toch maar gedaan’. Of: ‘Was ik daar toch maar op ingegaan.’ Een uitnodiging. Een bezoekje. Een begrafenis. Een etentje. Een lift. Vaak doen we iets niet omdat we het te druk hebben. Of denken te hebben. Terwijl we het eigenlijk niet durven. Achteraf realiseren we ons wat we gemist hebben. Wat kan helpen is er even bij stil te staan. Het voor je te zien. Je afvragen wat je zou doen als je nu alle tijd van de wereld had. Of nergens bang voor was. Voelen hoe het zou zijn om wel te gaan, het toch te doen. Dan weer terug naar de waan van de dag. Misschien ontdek je ineens een mogelijkheid om wel te gaan, om het toch te doen. Je krijgt er geen spijt van. 

vrijdag, oktober 11, 2013

Als je jezelf de moeite waard vindt heb je ook wat te geven. Jezelf.


Wie vind je aantrekkelijker? Iemand die zichzelf de moeite waard vindt, of iemand die dat niet vindt? Iemand met veel of weinig eigenwaarde? Iemand met of zonder zelfrespect? Harrie Jekkers zong: ‘Wie van zichzelf houdt, die geeft pas echt iets kostbaars, als ie ‘Ik hou van jou’ tegen een ander zegt.’ Zo eenvoudig is het uiteindelijk. Je bent aantrekkelijker als je van jezelf houdt.

woensdag, oktober 09, 2013

Heb je het echt zo druk?


Wat hebben we het druk. En wat maken we ons druk. Daarboven in ons hoofd. En dan voel je het in je lijf. Druk geeft spanning. Misschien ben je er zo aan gewend dat je het niet eens opmerkt. Mensen om je heen vaak wel. Je kunt je afvragen of je het echt zo druk hebt. Of maak je je druk? En waarover dan? Ga af en toe eens zitten. Bij voorkeur buiten. Doe even niets. Kijk voor je uit. Luister. Naar alle kleine dingen waar je normaal gesproken aan voorbij gaat. De wind. Een boom. Een bloem. Een vogel. Wacht er niet mee tot het weekend is, op je op vakantie bent. Je kunt het nu doen. Zitten. Kijken. Luisteren. En voel wat het met je doet. Begin je zomaar te ontspannen.

maandag, oktober 07, 2013

Iets ophouden. Je groothouden. Jezelf terughouden. Moemakers.


Iets ophouden, je groothouden, jezelf terughouden. Hou ermee op. Het hoeft niet meer. Je wordt er moe van. Doodmoe van je eigen toneelstukje. En anderen ook. Ooit had het nut. Je bent er ver mee gekomen. En nu werkt het niet meer. Het keert zich tegen je. Want het put je uit. En goed nieuws: je toneelstukje is niet meer nodig. De meeste mensen zien je liever zoals je echt bent. Je hoeft je niet als iemand voor te doen. Ga maar na. Wie geef je meer aandacht, wie vertrouw je meer, wie gun je meer, wie respecteer je meer? Iemand die min of meer samenvalt met zichzelf of iemand die een toneelstukje opvoert? Breng jezelf in, doe voluit mee, en laat je verrassen door de reacties. Er zullen mensen schrikken, maar anderen zullen zeggen: ‘Hè, eindelijk... Daar ben je dan!’


donderdag, oktober 03, 2013

Wees trots op jezelf. Zoals je trots zou zijn op je eigen kind.



Je mag trots zijn op jezelf. Of, als je trots een vervelend woord vindt, fier. Fier, een Vlaams woord dat zachter klinkt, en toch flink. Fier! Kinderen groeien van trotse ouders. Het geeft ze zelfvertrouwen en stevigheid. Dan durven ze er op uit te trekken, te ondernemen. Om zelf eigenwaarde op te bouwen.

En je kunt jezelf geven wat je je kind zou geven. Sta er even bij stil als iets prima gaat. Als je iets goed gedaan hebt. Als je jezelf hebt overtroffen. Vind wat je doet niet te snel normaal. Geef jezelf schouderklopjes, en af en toe een cadeautje. Omdat je, van jezelf, trots mag zijn op jezelf. Alsof je je eigen kind bent.



dinsdag, oktober 01, 2013

Stijg minstens een keer per dag boven jezelf uit. Voel wat een rust dat geeft.


Boven jezelf uitstijgen klinkt abstract. Het is groter worden dan je denkt dat je bent. Ophouden jezelf nodeloos klein te maken. Zo groot worden als je bent. Uit het benauwde keurslijf stappen waar we allemaal in zitten. Je niet meer laten leiden door hoe het hoort. Je emoties herkennen en ze laten voor wat ze zijn: emoties. Gevoelens die je beter niet kunt verwarren met je gevoel. Emoties kun je opmerken door te letten op sensaties in je lichaam. Tintelingen, prikkelingen, steken, pijn in je lijf. Gevoel is van een andere orde. Dat is je ziel die je iets vertelt. Zoals helder denken je geest is die je iets te zeggen heeft. Je emoties kunnen je overmannen. Ze lijken het over te nemen. Je gevoel en je verstand kunnen je uit die verwarring de weg wijzen. Dan ben je je emoties de baas en geef je je gevoel en je verstand de ruimte om in alle wijsheid iets de beslissen en te doen. Dat geeft rust.

vrijdag, september 27, 2013

Ooit iemand tegen gekomen die echt een klootzak was? Zeker weten?


We zeggen het zo makkelijk. Wat een eikel! Wat een trut! En dan valt het nog mee. Oordelen, oordelen, oordelen. Vaak over mensen die we niet goed kennen. Want hoeveel mensen ken je nou echt? Echt goed? Ken je jezelf wel? Weet je waartoe je zelf in staat bent? Zowel in positieve als in negatieve zin? Er zit zoveel in ons opgeborgen, aan moois en aan naars. Het mooiste kunnen we maar moeilijk geloven, het naarste denken we liever niet aan.
Vaak beperken we ons tot ophemelen of verguizen. Maar goede mensen zijn niet alleen goed. En slechte mensen niet alleen fout. We hebben het allemaal in ons, goed en kwaad. Omdat we mensen zijn. Met een verhaal. Dat de meeste andere mensen niet kennen. Maar veel begrijpelijk maakt als je het wel zou kennen. Neem nou je eigen verhaal. Wat is jouw verhaal?

woensdag, september 25, 2013

Als iemand ‘Nee’ tegen je zegt, zegt dat nog niets over jou.

‘Nee’ horen is niet leuk. Je wilt graag iets, met of van iemand anders, en die zegt ‘Nee’. Bijvoorbeeld je partner, of je kind, een vriend of vriendin, een collega of een buur. Dat is altijd even slikken. Teleurstelling. Maar iemand zegt alleen maar ‘Nee’. Dat is alles. Het is de kunst om het niet op jezelf te betrekken. Het hoeft niet te betekenen dat iemand je niet aardig vindt. Of stom. De ander zegt ‘Nee’. Dat is alles. Blijkbaar wil iemand iets niet. Iets wat jij wel wilt. Is dat erg? Je wilt niet hetzelfde. Dat is alles. Kun je misschien iets verzinnen waar diegene wel ‘Ja’ op kan zeggen? Of is er misschien iemand anders die wel ‘Ja’ wil zeggen? Misschien hangt het op je gevoel van afhankelijkheid. Je wilt ‘Ja’ van die ene ander. Je denkt misschien dat je diens ’Ja’ nodig hebt. Maar is dat nou echt zo? Natuurlijk, je hebt een relatie. Als partner, ouder, vriend of vriendin, collega of buur. Maar welke relatie je ook hebt, je kunt een ander niet dwingen iets te willen, laat staan iets leuk te vinden. Je kunt je wel afvragen of je er genoeg is wat samen deelt. Of er genoeg potentiëel voor ‘Ja!’ is. Dat kun je onderzoeken, en samen bespreken. Dat lukt als je het ‘Nee’ van de ander niet op jezelf betrekt.

maandag, september 23, 2013

Geef complimenten. Om te beginnen aan jezelf.


Complimenten openen – jou en je relaties. En wat is het lastig om ze goed te horen en op te slaan. Waarschijnlijk krijg je meer complimenten dan je in de gaten hebt. Meer waardering dan je oppikt. Complimenten doen goed. Wacht niet tot een ander het doet. Begin bij jezelf: ‘Goed zo!’ En: ‘Goed gedaan! Dan merk je al snel dat je beter met complimenten omgaat. Je hoort ze beter en slaat ze beter op – je wordt minder verlegen en onhandig. En je gaat vanzelf meer complimenten uitdelen. Je gaat bij meer positiefs ontdekken, en meer waarderen. Bij jezelf, en bij anderen. En van de weeromstuit ga je complimenten ontvangen. Waarmee je steeds beter kunt omgaan.

maandag, september 16, 2013

Voel je vrij om verschrikkelijk jezelf te zijn. En neem verantwoordelijkheid voor je verschrikkelijke zelf.


Jouw eigenheid, wie jij in wezen bent, is een doorgang naar dagelijks geluk. Leven naar andermans verwachtingen heeft nog nooit iemand gelukkig gemaakt. Leid je eigen leven. En word gelukkig. Wat iets anders is dan een leuk leven. Want het leven is niet altijd leuk. Vaak niet zelfs. Het kan wel mooi en rijk zijn. Als je erkent wie je bent, met alles erop en eraan. Durf je verschrikkelijk jezelf te zijn? Inclusief je verschrikkelijke zelf? Want die is er natuurlijk ook. Kun je dat zien? Kun je die omarmen? Dan maak je een reuzenstap. En word je zo groot als je bent.

donderdag, september 12, 2013

Wat wil je dat ze zeggen op je begrafenis? Doe dat.


Veel mensen wachten met hun eerlijkste feed back tot je er niet meer bent. Dan hebben ze het over wie je was en wat je hebt betekend. Voor hen, in hun leven. Want wat je nalaat is niet wat je hebt nagelaten om te doen. Het is wat je wel hebt gedaan. En dan niet je resultaten, niet je scores. Wel je aanwezigheid, je bijdrage. Daar kun je nu wat aan doen. Ben je echt aanwezig? Draag je ook bij? En wat is het belangrijkste wat je bijdraagt? Doe dat. Zo kan aan je dood denken je weer tot leven wekken.

maandag, september 09, 2013

Zeg tegen jezelf wat je het liefst van een ander wilt horen

Bijschrift toevoegen
Je kunt smachten naar een lief woord van een ander - die daar soms niet toe in staat of bereid is. En er zijn weinig dingen waar je zo ongelukkig van kunt worden als wachten op een ander. Want die ander... je gaat er niet over. Het maakt je machteloos en gefrustreerd. Wat je wel kunt doen is tegen jezelf zeggen wat je zo graag van een ander wilt horen. Bijv ‘Dag lieverd!’ Kijk in de spiegel. Zeg het. Elke dag. Het werkt.

woensdag, juli 24, 2013

Stop de illusie (Beslissingen nemen)



Ik heb ontdekt hoezeer ik in illusies kan geloven. En ik ben niet de enige, dat is de volgende ontdekking. We geloven in illusies om verder te kunnen met ons leven. Maar ondertussen houden we dingen in stand die ons geen goed doen. Zaken die we met ons meeslepen, waar we geen afscheid van willen nemen. Kort gezegd, jezelf voor de gek houden door geen beslissingen te durven nemen. Daar word je moe van: je sleept je verleden mee, schuift beslissingen voor je uit. We zijn heel goed om daar argumentaties voor te verzinnen, die altijd ‘kloppen’. Maar vaak voel je op een dieper niveau heel goed dat het ‘niet klopt’.

Het is niet makkelijk maar wel mogelijk om zelf aan te voelen wat voor jou juist is. Je lijf en stemming kunnen je daarbij helpen - als je er naar luistert. Onrust, vermoeidheid, chagrijn zijn tekenen dat het ‘niet klopt’. Je bent zelf de enige die dat kan bepalen - en het leven helpt je een handje. Je merkt vanzelf wat wel lekker loopt en wat niet meer gaat. Je lijf geeft signalen (bijv energiek, of juist moe, ziek). En het leven creëert meevallers en tegenvallers. Ook daar is het de kunst dat goed te duiden. En dat je leer je in de loop van je leven.

dinsdag, juli 02, 2013

Knipoog van God (Vertrouwen)



Een dik pak wolken | Op het havenhoofd vroeg ik: | 'Willen jullie voor ons zorgen?' | 'Dat doen we toch altijd?' hoorde ik | Ik keek op, en zag weer die donkere lucht | Maar nu was er een kleine opening | Waar de zon doorheen scheen | En ineens was er beweging | Een reddingsboot

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More